ur. 1840 w Paryżu, zm. 1917 w Meudon. Rzeźbiarz francuski. Uczył się w Ecole des Arts Decoratifs (1854-57), m.in. u J.B. Car-peaux i A.L. Barye’a. Pracował jako dekora­tor w Sevres i Paryżu. 1871-76 przebywał w Brukseli, 1876 podróżował po Włoszech, a w 1877 zwiedzał francuskie katedry gotyc­kie. Podejmował tematykę mitologiczną, symbolistyczną i literacką, wykonywał por­trety i pomniki. Łamiąc zasady akademiz­mu stworzył własny styl, bogaty i zróżnico­wany łączący elementy realizmu z impresjo­nizmem i dążeniem do ekspresji. Najważ­niejsze jego dzieła:

• Wiek spiżu (1876),
• Jan Chrzciciel (1879),
• Myśliciel, Pocałunek,
• Mieszczanie z Calais (1885-88),
• Balzac (1893-98).