ur. 1858 w Arco pod Trente, zm. 1899 w Schafbergu k. St. Moritz. Malarz włoski. Studiował w mediolańskiej Brerze. Związał się z kręgiem bohemy. Szukając kontaktu z naturą malował głównie pejzaże alpejskie i nastrojowe pejzaże wiejskie. Był czołowym przedstawicielem neoimpresjonizmu wło­skiego. Techniką zbliżoną do dywizjonizmu malował kompozycje o jasnym, świetlistym kolorycie. Po 1890 w twórczości Segantiniego występują tendencje symbolistyczne (Anioł życia 1894, Miłość jako źródło życia 1896, tryptyk Narodziny – Życie – Śmierć 1896-99).

właśc. GABRIEL CHARLES ROSSETTI
ur. 1828 w Londynie, zm. 1882 w Birching­ton-on-Sea. Angielski malarz i poeta pocho­dzenia włoskiego. Studiował w Londynie. Był współzałożycielem bractwa prerafaelitów. Tworzył przepełnione mistycyzmem kompozycje religijne (Wiek dziewczęcy Ma­rii 1849} i inspirowane literaturą Szekspira, Dantego, Browninga, Mallory’ego (Paolo i Francesca z Rimini 1855, Grobowiec króla Artura 1855-60, Beata Beatrix 1865). Od 1859 malował postaci kobiece o twarzach z rysami swej zmarłej żony (Venus Verticordia 1864-68, Rosa triplex 1874, Astarte Syriaca 1877). Charakterystyczny dla Rossettiego jest dekoracyjny, czysty rysunek i na­sycony koloryt.

Ostatnie lata życia poświęcił działalności literackiej.