ur. 1840 w Bordeaux, zm. 1916 w Paryżu. Francuski grafik i malarz. Uczeń J.P. Gerome’a. Pozostawał pod wpływem G. Moreau. Początkowo tworzył litograficzne plansze i albumy (także barwne):

• Marzenie 1879,
• Początki 1883,
• Noc 1886,
• Kuszenie św. Anto­niego – 2 wersje 1888, 1896,
• Apokalipsa 1899.

Ilustrował dzieła literackie, poezje (Kwiaty zła 1890). Wystawiał w Salonie Nie­zależnych (był jednym z jego organizatorów), z impresjonistami (1886) i grupą “Les XX“. Po 1890 zainteresował się malarstwem (Cyklop 1898, Triumfujący Pegaz 1905-07). Jego tajemnicza, pełna metafor i symboli sztuka była jednym ze źródeł surrealizmu.

ur. 1826 w Paryżu, zm. 1898 tamże. Francu­ski malarz i rysownik. Uczył się w Paryżu u Th. Chasseriau, który wywarł wpływ na jego twórczość. 1857-59 przebywał we Wło­szech. Jako profesor w Ecole des Beaux-Arts (1892-98) uczył m.in. przyszłych fowistów. Malował symbolistyczne kompozycje przesiąknięte atmosferą tajemniczości i fan­tastyki:

• Salome, Zjawa-obydwa ok. 1874–76,
• Kwiat mistyczny, Dalila – ok. 1880,
• Orfeusz nad grobem Eurydyki 1890.

Chęt­nie podejmował tematykę literacką, mitologiczną i panteistycznie religijną. Obfitość szczegółów, bogactwo kolorów, niesamo­wite światło potęgują nastrój niepokoju, przenikający jego kompozycje.