SYMBOLIZM
Nazwa pochodzi od manifestu J. Moréasa ogłoszonego 1886 w dzienniku Le Figaro pt
Le symbolisme. Symbolizm był reakcją przeciw realizmowi i impresjonizmowi. Miał być odejściem od odzwierciedlania powierzchownych zjawisk ku obrazowaniu idei i wyrażaniu uczuć.
Bliski estetyzmowi i dekadentyzmowi symbolizm był raczej wyrazem postawy (lub indywidualnych postaw) niż tendencją stylistyczną, przyjmując bardzo zróżnicowane formy artystyczne — od wyrastających z tradycji akademickich po rozwiązania zbliżone do sztuki nieprzedstawiającej. Łączy je operowanie symbolem indywidualnym, często wieloznacznym, trudnym do rozszyfrowania, tajemniczym (w przeciwieństwie do konwencjonalnej alegorii), przekazywanie znaczeń poprzez sugestie, analogie.
Symbolizm cechuje dążenie do odnowy języka malarskiego przez odejście od naśladowania natury, wykorzystywanie symbolicznych i ekspresyjnych możliwości koloru, znaczeniowych i dekoracyjnych walorów linii i plam barwnych. Szukano inspiracji w sztuce średniowiecznej, japońskiej, malarstwie włoskim XV w. Symbolizm, najsilniej oddziałujący we Francji miał też wybitnych przedstawicieli w wielu innych krajach europejskich.